In de Bijbel zijn er twee grote spirituele leiders die vaak spreken in de prediking. In het Oude Testament, Mozes en het Nieuwe Testament, Paul. Twee mannen op grote schaal gebruikt in de kracht van God. Maar wat deze mannen gemeenschappelijk hadden, om zo door God gebruikt worden?

Mozes had zijn gezag erkend en bevestigd door de Heer die hem heeft geëerd voor Aäron en Mirjam bij de legitimiteit van zijn gezag werd uitgedaagd (Numeri 12,1-10). Het was de grote leider van Israël, sprak met God van aangezicht tot aangezicht (Exodus 33:11).

Zoals de apostel Paulus, werd verheven tot de derde hemel en gehoord heeft onuitsprekelijke woorden, is dat de mens niet vergund te spreken (2 Korintiërs 12:1-4). Zelfs de apostel Peter, die de opdracht aan herder de kudde van Christus, ook al werd hij geconfronteerd met Paul over hun houding ten opzichte van de heidenen (Gal. 2,11), erkende de ministeriële gezag van de apostel en zei: als verlossing en de lankmoedigheid van onze Heer, zelfs als onze geliefde broeder Paulus schreef ook, naar de wijsheid die hem gegeven, spreken over dit, zoals in al zijn brieven, waaronder sommige dingen moeilijk te begrijpen, die de ongeleerde en onstabiele pols, en ook van de andere Schriften, tot hun eigen verderf. (2 Peter 3:15-16, NBG)

Wat is gemeen tussen deze twee mannen van God, gescheiden door eeuwen? Mag ik citeer twee passages: